XXXII Niedziela Zwykła

Mk 12, 38-44

Jezus nauczając mówił do zgromadzonych:
«Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok».
Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie».

Pytania:

1. Czy nie ma w mojej postawie cech „uczonych w Piśmie”? Czy nie myślę o sobie jak o kimś lepszym, kto czyta Pismo Święte, chodzi w niedzielę do kościoła, zachowuje przykazania, itd.? Czy wiem i pamiętam co jest od tego ważniejsze?

2. Jak jest u mnie z gestem ofiarowania? Co jestem skłonny ofiarować? Czy gdy ciągle się spieszę, potrafię się zatrzymać i poświęcić czas drugiej osobie? Czy potrafię wysłuchać bliźniego bez zniecierpliwienia? Czy mogę iść z kimś „1000 kroków”, pomimo, że bolą mnie nogi? Co jest tymi moimi „dwoma pieniążkami”, które może trudno mi ofiarować?